9.4. Mbrojtja institucionale dhe përgjegjësia qytetare

Nxënësi/ja:
  • njeh sistemin institucional të mbrojtjes së konsumatorit;
  • ndihmon në ndërgjegjësimin e të tjerëve për të drejtat e konsumatorit;
  • rekomandon hapat për zgjidhjen e një problemi të konsumatorit dhe plotësimin e një ankese të thjeshtë.
Fjalë kyçe:

ndërgjegjësim konsumator,
përgjegjësi qytetare.

A E DINI SE?

  • Heshtja e konsumatorëve është “aleati” më i mirë i tregtarëve të pandershëm. Sa herë që nuk bëhen ankesa, rritet mundësia që i njëjti mashtrim t’i ndodhë dikujt tjetër.

    A jeni dakord me pohimin e mësipërm? Argumentoni mendimin tuaj duke përdorur shembuj nga jeta e përditshme.

Si mbrohet konsumatori në Shqipëri?

Në jetën e përditshme, çdo individ është konsumator dhe përballet vazhdimisht me produkte dhe shërbime të ndryshme. Megjithatë, jo gjithmonë këto produkte apo shërbime janë cilësore, të sigurta ose në përputhje me atë që është premtuar. Në këto raste lind nevoja për mbrojtje, e cila në Shqipëri realizohet përmes një sistemi të organizuar institucionesh dhe mekanizmash në nivele të ndryshme.
Mbrojtja e konsumatorit nuk është përgjegjësi e një institucioni të vetëm. Ajo është një proces i gjerë që përfshin bashkëpunimin midis institucioneve vendore, institucioneve kombëtare, organizatave të ndryshme dhe vetë konsumatorëve. Ky sistem funksionon në mënyrë të ndërlidhur, duke garantuar që të drejtat e konsumatorëve të respektohen dhe të mbrohen në praktikë.
Kur një konsumator përballet me një problem, hapi i parë është gjithmonë kontakti me tregtarin nga i cili ka blerë produktin ose ka marrë shërbimin. Në këtë fazë, konsumatori ka të drejtë të kërkojë zgjidhje si riparimi, zëvendësimi, ulja e çmimit ose kthimi i parave. Ai mund të paraqitet personalisht; të kontaktojë me telefon ose të dërgojë e-mail ose mesazh.
Është e rëndësishme të kuptohet se shprehje të tilla si “Malli që blihet nuk kthehet”, nuk kanë vlerë ligjore në rast se produkti është me defekt ose nuk funksionon siç duhet. Për të mbrojtur të drejtat e tij, konsumatori duhet të ruajë çdo provë që lidhet me blerjen, si fatura, dokumente apo komunikime të ndryshme.

Ruajtja e provave

Që ankesa të merret seriozisht, është e rëndësishme të ruhet:
– fatura ose kuponi tatimor;
– kontrata, nëse ekziston;
– certifikata e garancisë;
– mesazhet, email-et ose fotografitë e produktit.

Pa dokumente ose prova, ankesa bëhet më e vështirë për t’u provuar.

Ruajtja e faturës dhe e dokumenteve ndihmon në mbrojtjen e të drejtave të konsumatorit.

Mbrojtja sipas niveleve

Nëse problemi nuk zgjidhet në mënyrë direkte me tregtarin, konsumatori mund t’u drejtohet institucioneve përkatëse. Në këtë pikë, sistemi i mbrojtjes së konsumatorit fillon të funksionojë në nivele të ndryshme.
Në nivelin vendor, pra në bashki, funksionojnë struktura që kanë rol informues dhe ndërmjetësues, si zyrat për mbrojtjen e konsumatorit ose njësitë përkatëse të administratës vendore. Këto struktura i ndihmojnë qytetarët të kuptojnë të drejtat e tyre, të paraqesin ankesat dhe i orientojnë drejt institucioneve kompetente. Edhe pse nuk vendosin masa ndëshkuese, ato luajnë një rol të rëndësishëm si pikë e parë kontakti me sistemin e mbrojtjes së konsumatorit.
Në nivelin kombëtar veprojnë institucionet kryesore që kanë përgjegjësi për zbatimin e ligjit dhe kontrollin e tregut. Një rol të rëndësishëm luan Komisioni për Mbrojtjen e Konsumatorit (KMK), i cili shqyrton ankesat dhe merr vendime detyruese ndaj tregtarëve.
Po ashtu, institucione si Autoriteti Kombëtar i Ushqimit (AKU) kontrollojnë sigurinë dhe cilësinë e produkteve ushqimore, ndërsa institucione të tjera mbikëqyrin fusha specifike të tregut. Për shembull, Autoriteti i Konkurrencës ndërhyn në rastet e praktikave të padrejta në treg, Autoriteti i Komunikimeve Elektronike dhe Postare (AKEP) mbron konsumatorët në fushën e komunikimeve, ndërsa Enti Rregullator i Energjisë (ERE) dhe Enti Rregullator i Ujit (ERRU) mbikëqyrin shërbimet e energjisë dhe të ujit.
Përveç institucioneve shtetërore, në mbrojtjen e konsumatorit kontribuojnë edhe aktorë të tjerë. Shoqatat e konsumatorëve përfaqësojnë interesat e qytetarëve dhe u ofrojnë atyre këshillim dhe mbështetje.
Avokati i Popullit mund të ndërhyjë në raste të shkeljes së të drejtave dhe të ndihmojë në zgjidhjen e mosmarrëveshjeve. Ndërkohë, organizmat e standardizimit vendosin rregulla dhe standarde për cilësinë dhe sigurinë e produkteve dhe të shërbimeve.
Nëse të gjitha këto rrugë nuk japin zgjidhje, konsumatori ka të drejtë t’i drejtohet gjykatës, ku mund të kërkojë zbatimin e të drejtave të tij dhe, në rastet e duhura, edhe dëmshpërblim.
Në këtë mënyrë, mbrojtja e konsumatorit në Shqipëri funksionon si një sistem i ndërlidhur, ku çdo nivel dhe çdo institucion ka rolin e vet. Sa më i informuar dhe aktiv të jetë konsumatori, aq më efektiv bëhet ky sistem dhe aq më i drejtë dhe i sigurt bëhet tregu për të gjithë.

Hapi 1. Kontakti me shitësin.

Institucionet kryesore për mbrojtjen e konsumatorit në Shqipëri

• Komisioni për Mbrojtjen e Konsumatorit merr vendime për ankesat dhe vendos masa ndaj tregtarëve që shkelin ligjin.
• Inspektoriatet shtetërore (p.sh. AKU, Inspektoriati i Tregut) kontrollojnë cilësinë dhe sigurinë e produkteve dhe ndëshkojnë shkeljet.
• Ministritë (sidomos ministria përgjegjëse për ekonominë) hartojnë politikat dhe kuadrin ligjor për mbrojtjen e konsumatorit.
• Institucionet rregullatore (AKEP, ERE, ERRU) mbikëqyrin sektorë të veçantë si komunikimet, energjia dhe uji.
• Bashkitë (niveli vendor) informojnë, këshillojnë dhe ndihmojnë konsumatorët në paraqitjen e ankesave.

Si e ndihmon ankesa tregun?

Ankimi i konsumatorëve nuk është vetëm një mënyrë për të zgjidhur një problem individual, por edhe një mekanizëm i rëndësishëm që ndikon në përmirësimin e tregut në tërësi.
Kur konsumatorët ankohen për produkte me defekt, shërbime jo cilësore apo praktika të padrejta, ata dërgojnë një sinjal të qartë për bizneset se standardet nuk po respektohen. Kjo i detyron tregtarët të përmirësojnë cilësinë e produkteve dhe të shërbimeve të tyre, për të shmangur humbjen e klientëve dhe masat ndëshkuese.
Ankesat gjithashtu ndihmojnë institucionet të identifikojnë problemet më të shpeshta në treg. Nëpërmjet tyre, institucionet mund të ndërhyjnë më shpejt, të kryejnë kontrolle dhe të vendosin masa ndaj shkeljeve, duke mbrojtur jo vetëm një konsumator, por të gjithë qytetarët.
Në të njëjtën kohë, ankimi kontribuon në rritjen e transparencës dhe të besimit në treg. Një treg ku problemet raportohen dhe zgjidhen është më i sigurt dhe më i drejtë për të gjithë.
Në këtë këndvështrim, ankimi nuk është thjesht një reagim ndaj një problemi, por një formë aktive pjesëmarrjeje qytetare që ndihmon në ndërtimin e një tregu më cilësor, më të drejtë dhe më të përgjegjshëm.

SHEMBULL

“Produkti me defekt dhe rruga e ankesës”
Ardi blen një frigorifer në një dyqan elektroshtëpiakesh. Pas një jave përdorimi, frigoriferi ndalon së funksionuari. Ai i drejtohet dyqanit dhe kërkon zëvendësim, por tregtari refuzon, duke i thënë se “malli nuk kthehet pasi është blerë”.
Ardi ruan faturën dhe vendos të ndjekë hapat për të mbrojtur të drejtat e tij. Fillimisht, ai kërkon informacion në bashki, ku e udhëzojnë se ka të drejtë ligjore për zëvendësim ose riparim. Më pas, ai paraqet një ankesë pranë institucioneve përkatëse.
Rasti i tij shqyrtohet dhe konstatohet se tregtari ka shkelur të drejtat e konsumatorit. Si pasojë, tregtari detyrohet të zëvendësojë produktin dhe mund të përballet edhe me masa administrative.

E vërtetë apo e gabuar?

□ AKU-ja merret me mbrojtjen e të drejtave të konsumatorëve.
□ Konsumatori nuk ka nevojë ta ruajë faturën pas blerjes së një produkti.
□ Konsumatorët mund të kontribuojnë për ndërgjegjësimin e të tjerëve për të drejtat e tyre.
□ Paraqitja e ankesave ndihmon në përmirësimin e tregut.

Gjeni alternativën e saktë

KMK-ja është:
a) organizatë private;
b) institucioni shtetëror për mbrojtjen e konsumatorëve;
c) kompani tregtare;
ç) organizatë ndërkombëtare.
Konsumatori duhet të paraqesë ankesë kur:
a) është i kënaqur me produktin;
b) i shkelet një e drejtë;
c) blen një produkt të ri;
ç) reklamon një produkt.

ÇËSHTJE PËR DISKUTIM

  1. Pse është e rëndësishme që konsumatorët t’i njohin institucionet që mbrojnë të drejtat e tyre?
  2. Si mund të ndihmojë një konsumator në ndërgjegjësimin e të tjerëve?
  3. Pse paraqitja e ankesave ndihmon në përmirësimin e tregut?